Mosselen – Jachnija

De vruchten van de plaatselijke zee - maar niet alleen vis. Bulgaren waarderen het bijvoorbeeld enorm in hun keuken. "Midi" - klein, zwarte kokkels plakken letterlijk aan onderwaterrotsen. De eerste weerstand tegen deze kleine kreeftachtigen werd in ons gebroken door Coszo Bogdanow, Sofia dichter; Gelukkig heeft de totale toewijding aan literaire creativiteit Gosza's culinaire talenten niet gedood. In warm, Avonden in augustus, op een kleine rots voor het schrijvershuis in de buurt van Golden Sands, Coszo en de kleintjes die hem altijd vergezelden - de zonen van verschillende beroemdheden uit de Bulgaarse literatuur - staken een vuur aan. We plaatsten een “midi” op een stuk van ergens dat we hadden verkregen, met moeite gebogen”, die opende onder invloed van warmte. Ze waren echt heerlijk, hoewel het meer tijd kostte om de kleine mosselen uit de schelpen te halen dan om ze op te eten. Gebakken 'midi” geen kruiden meer nodig, zelfs zout, omdat het zeewater zout genoeg is.
We hielden ook van de clam jachnija, die Goszo ooit thuis heeft bereid. Het was echter een buitengewoon bewerkelijk gerecht, voor de hoeveelheid yachnia, dat zou vier mensen tevreden stellen, er is meer dan een kilo mosselen nodig. Gekookte 'midi” moet uit de schelpen worden gehaald en in olie worden gestoofd. Glazuur apart 250 g dungesneden ui, dan toevoegen 2 eetlepels bloem. Tomatenpuree en worden naar wens aan de gebruinde roux toegevoegd 2 theelepels paprikapoeder, gooit dan de mosselen erin. De roux wordt uitgespreid met de bouillon, waarin de mosselen kookten. Jachnija stikt op laag vuur, en voor het serveren zout naar smaak en bestrooi met een schijfje peterselie.
De Bulgaarse nationale gastronomie is een van de voordelen van het toerisme in het land. Over 3 Miljoenen internationale consumenten controleren en evalueren de kwaliteiten elk jaar,
Op een keer aten we in een kleine tuin van een vissershuis in Old Nessebar in het gezelschap van vrienden, die net uit Warschau kwamen. Zittend in de schaduw van uitgestrekte vijgenbomen keken we naar glinsterend metaal, zee stroomt rond het schiereiland. En omdat vers en heerlijk met de hand gebakken in zonnebloemolie * gevangen vis ons in een goed humeur bracht, zeiden we unaniem, die van de oude namen van de Zwarte Zee, gegeven door de Hellenen in de 5e eeuw. p.n.e. was veel geschikter: "Euninos Pontos" betekent tenslotte de Gastvrije of Vriendelijke Zee.